Jurymember #4: Thomas Seelig
Thomas Seelig (1964) studeerde Visuele Communicatie aan de universiteit Fachhochschule Bielefeld en volgde aansluitend de post-academische opleiding Curator Studies aan de Jan van Eyck Academie in Maastricht. Sinds 2003 is hij conservator en curator van de collectie van het Fotomuseum Winterthur en spreekt daarnaast wereldwijd over hedendaagse fotografie.
Een greep uit een aantal tentoonstellingen die hij samenstelde voor Fotomuseum Winterthur : “Research and Invention – Investigations with Images in Contemporary Photography”, “Karaoke – Visual Quotes” en “STATUS – 24 Contemporary Documents” (Juni 2012).
Jurymember #4: Thomas Seelig
Thomas Seelig (1964) studied Visual Communication at Fachhochschule Bielefeld, followed by postgraduate Cutorial Studies at the Jan van Eyck Academy, Maastricht (NL). He is keeper and curator of the collection at Fotomuseum Winterthur since 2003 and has published widely on the subject of contemporary photography.
Among the exhibitions he curated at Fotomuseum Winterthur are: "Research and Invention - Investigations with Images in Contemporary Photography", "Karaoke - Visual Quotes" and "Status - 24 Contemporary Documents" (June 2012).
Jurymember #3: Julian Germain: ‘For every minute you are angry you lose sixty seconds of happiness’,
Julian Germain (Londen, 1962) raakte geïnteresseerd in fotografie op school. Hij ging het studeren aan Trent Polytechnic in Nottingham en de Royal College of Art in Londen. Hij publiceerde verschillende boeken, waaronder 'In Soccer Wonderland' (1994) en 'Het gezicht van de Eeuw' (1999). In zijn eerste boek, 'Steel Works' (1990), gebruikte hij een combinatie van zijn eigen foto's samen met historische beelden, foto's uit diverse bronnen, waaronder familiealbums om de gevolgen van de sluiting van de staalfabriek Consett en de verdure gevolgen van de post industrialisatie te onderzoeken. Julian Germain gelooft in de waarde van de amateur- en 'functionele' beelden dat zich ook weerspiegeld in zijn recente boek, ‘For every minute you are angry you lose sixty seconds of happiness’,, uitgegeven door SteidlMack in 2005, en ook in zijn project 'The Running Line ', een sculpturale installatie in Saltwell Park, Gateshead in 2007 van meer dan 139.000 foto's gemaakt door amateur-en professionele fotografen.
Sinds 1995 werkt hij met de Braziliaanse kunstenaars, Patricia Azevedo en Murilo Godoy aan fotografie projecten die bedacht en uitgevoerd worden in samenwerking met favelagemeenschappen en straatkinderen. In 1998 werd het boek 'No Mundo Maravilhoso doen Futebol' gepubliceerd door Basalt. De opbrengst hiervan ging naar de financiering van de bouw van een bibliotheek en buurthuis. In het 'No Olho da Rua' project worden beelden gemaakt door gemarginaliseerde groepen en rechtstreeks aan het grote publiek getoond, in de vorm van affiches op muren en als een gratis verspreidde krant in de straten van de Braziliaanse stad Belo Horizonte.
Julian Germain woont en werkt in Northumberland, Verenigd Koninkrijk.
Introducing jurymember #3: Julian Germain;‘For every minute you are angry you lose sixty seconds of happiness’.
Julian Germain (London, 1962) became interested in photography at school. He went on to study it at Trent Polytechnic in Nottingham and the Royal College of Art in London. He has published several books, including ‘In Soccer Wonderland’ (1994) and ‘The Face of the Century’ (1999). His first book, ‘Steel Works’ (1990), utilised a combination of his own photographs alongside historical images and pictures from various sources including family albums to examine the effects of the closure of Consett steelworks as well as broader issues of post industrialisation. Julian’s continued belief in the value of amateur and ‘functional’ images is also reflected in his recent book, ‘For every minute you are angry you lose sixty seconds of happiness’, published by SteidlMack in 2005, and also in his project ‘The Running Line’, a sculptural installation in Saltwell Park, Gateshead in 2007, of more than 139,000 pictures made by amateur and professional photographers of the previous year’s ‘Great North Run’.
Since 1995 he has been working with Brazilian artists, Patricia Azevedo and Murilo Godoy on a number of photography projects which are conceived and executed as collaborations with groups such as favela communities and street children, who produce the imagery themselves. In 1998, the book ‘No Mundo Maravilhoso do Futebol’ was published by Basalt (the proceeds financing the construction of a library and community centre) and the ‘No Olho da Rua’ project has specialised in bringing imagery made by these marginalised groups directly to the public, in the form of posters displayed on city walls and most recently (July 2007) as a newspaper distributed free on the streets of the Brazilian city of Belo Horizonte.
Julian Germain lives and works in Northumberland, UK.
The jury of the Dutch Doc Award 2012, pt 3: Raimond Wouda
Raimond Wouda (1964) got his education at the Royal Academy of Arts in The Hague between 1987 and 1992. He has worked on several projects since. In his photos he reveals a passionate involvement with people in the Netherlands. Besides 'School', which focuses on the life of Dutch adolescents, other series include 'Tuindorp Oostzaan', about the last Dutch working class neighbourhood in Amsterdam and, together with photographer Henk Wildschut, 'A'DAM DOC.K', a portrait of life in Amsterdam's harbour. With an unerring instinct and a sharp eye Wouda captures the rich tapestry of everyday life in wonderfully balanced and layered photos.
De jury van de Dutch Doc Award 2012, pt 2: Raimond Wouda
Raimond Wouda (1964) studeerde in 1992 af aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst in Den Haag. Sindsdien heeft hij aan uiteenlopende projecten gewerkt.
In zijn werk toont Wouda een sterke betrokkenheid bij de mensen om zich heen. Naast ‘School’, over de levens van Nederlandse adolescenten, zijn andere series van zijn hand: ‘Tuindorp Oostzaan’, over een van de laatste echte arbeiderswijken in Amsterdam Noord, en ‘A’DAM DOC.K’, waarin hij samen met Henk Wildschut een portret schetst van het leven in de Amsterdamse haven. Met een feilloos instinct en een scherp oog, legt Wouda de rijkheid van het dagelijks leven vast in uitgebalanceerde en gelaagde foto’s.
De jury van de Dutch Doc Award 2012, part deux: Bertien van Manen.
In 2011 was Bertien van Manen als deskundige betrokken bij het samenstellen van de longlist van de Dutch Doc Award 2011. Haar bijzondere en gemotiveerde bijdrages aan deze longlist waren een reden voor de organisatie om Bertien van Manen dit jaar als jurylid te vragen.
Bertien van Manen begon als mode-fotograaf, na haar studie franse taal en letterkunde aan de universitiet van Leiden. Geinspireerd door Robert Franks boek “The Americans” reisde ze naar Budapest en New York en fotografeerde wat ze tegenkwam. Van Manen had haar eerste tentoonstelling in The Photographers’ Gallery in Londen. Met haar losse, op het oog bijna terloopse stijl stond zij aan het begin van een documentaire school die tot op de dag van vandaag veel navolging krijgt.
Van Manen werkt in opdracht en aan langlopende projecten, zoals “Vrouwen te gast”, “A Hundred Summers a Hundred Winters”, foto’s gemaakt in de ex-Soviet Unie, “East Wind West Wind”, foto’s gemaakt in China en “Give me your Image”, foto’s van foto’s gemaakt in Europa. Het terugkeren, of op een plek lang blijven hangen om zo dicht op de huid van haar onderwerp te kruipen zijn kenmerken van het auteurschap van haar fotoboeken en tentoonstellingen waarmee zij al jaren internationaal lof oogst.
In okober 2011 kwam van Manens nieuwe boek uit “Let’s sit down before we go”, foto’s gemaakt tussen 1991 en 2009 in landen als o.a. Rusland, Kazachstan en Moldavië en geselecteerd door Stephen Gill.
Ronald Plasterk leidt jury
Ronald Plasterk zal net als vorig jaar de jury van Dutch Doc Award voorzitten. Het PvdA-Kamerlid en oud-minister van Cultuur is zelf een verwoed fotograaf. De prijs, groot 20 duizend euro, wordt in juni uitgereikt.
Verder zitten twee buitenlanders in de jury: Julian Germain, de Britse fotograaf en auteur van het prachtige boek For every minute you are angry you lose sixty seconds of happiness. En de Zwiterse fotocurator Thomas Seelig, die werkt bij het gerenommeerde museum Winterthur.
De jury wordt gecompleteerd met de Nederlandse fotografen Bertien van Manen en Raimond Wouda.
Deze week begint de voorselectie van de Dutch Doc Award 2012. Tussen de 15 en 20 deskundigen uit de fotowereld wordt gevraagd voordrachten te maken voor de longlist van de prijs. Uit die voordrachten kiest de jury zes nominaties voor de shortlist en een uiteindelijk winaar. De nominaties worden in mei en juni tentoongesteld.
(Op de foto): Henk Wildschut (wit pak), winnaar van afgelopen jaar, krijgt de prijs uit handen van Jeroen Kramer, die in 2010 de Award won. Voorzitter Ronald Plasterk kijkt toe. PHOTOGRAPHY van doorn
Jury Dutch Doc Award 2012 wordt bekend gemaakt!
Op 9 januari tijdens De Donkere Kamer in Pakhuis de Zwijger wordt de jury bekend gemaakt van de Dutch Doc Award 2012. Een internationale jury van 5 leden plus een voorzitter. Kom naar de Donkere kamer (beperkte plekken aanwezig) of kijk vanaf 10 januari op deze site of op photoQ.
Unseen brengt internationale fotografie naar Amsterdam
Nederland krijgt zijn eerste internationale fotografiebeurs met de Westergasfabriek als centrum: Onder de noemer een 'A fair with a festival flair' zal Unseen vier dagen lang het toneel van internationale fotografie zijn. Unseen, een initiatief van Foam, Platform A en Vandejong, is het podium voor jong talent, voor galeries met nieuw werk en voor fotografen met ongekend werk. Unseen vind plaats in September 2012
Nog nooit eerder vond er op deze schaal een internationale fotografiebeurs plaats in Nederland. Unseen biedt niet alleen een plek aan gearriveerde fotografen, maar geeft ook jong talent en onbekend werk een kans. De nieuwe generatie fotografen is inspirerend, vernieuwend en niet bang voor risico’s. Op Unseen krijgt ze de kans zich te presenteren.
Unseen is niet alleen bedoeld om ver- zamelaars kennis te laten maken met talent en nieuw werk, maar ook om fotografie toegankelijker te maken voor een breder publiek. Er is speciale aandacht voor first-time buyers. “We laten op verschillende momenten de vele elementen die bij verzamelen belangrijk zijn de revue passeren. Hiermee geven we inzicht in de wereld van de fotografie”, zegt Marloes Krijnen, directeur van Foam en mede-organisator van Unseen. “Ook vragen we de galeries één of meerdere werken mee te nemen die aantrekkelijk zijn geprijsd. Deze vormen gezamenlijk de Unseen Collection.”
Op Unseen zijn meer dan vijftig galeries van over de gehele wereld aanwezig. Het is een ontmoetingspunt voor verzamelaars, fotografen galeries en publiek. Rauw, avontuurlijk en verrassend, met de focus op kwaliteit. Aldus het persbericht.
De eerste editie van Unseen, Unseen 2012/2013, vindt plaats van 19 t/m 23 september 2012.
Facts&Figures 2: Dutch Doc Award 2011
De tentoonstelling van de 6 genomineerden van de Dutch Doc Award in het Catharijneconvent en het Centraal Museum heeft 3881 bezoekers op de been gebracht. Het was de eerste keer dat er een tentoonstelling van de genomineerden was. De tentoonstelling leverde daarnaast veel pers op. Alle grote nationale kranten en vele portals hebben aandacht aan de prijs gegeven. De VPRO gids besteedde 6 pagina's aan de tentoonstelling. In totaal komt daarmee het het bezoek aan de Days en de tentoonstelling op 5000.
Facts&Figures 1: Dutch Doc Days
Het zit er op. 11,12 en 13 juni waren de Dutch Doc Days.Een lang pinksterweekend vol documentaire fotografie. Naast de positieve feedback is hier een lijst van best wel mooie getallen (niet dat het enige indruk op Halbe zal maken, maar toch)
1205 bezoeken bij
30 events op
12 podia locaties van
5 instellingen met
12 inhoudelijke partners die samen
74 gasten, sprekers, explicateurs, debateurs et cetera waarvan 38 internationaal
hebben uitgenodigd
Over schilderende olifanten en fotograferende katten. Essay van jurylid Bianca Stigter over de Dutch Doc Award 2011
Naast schilderende olifanten en apen bestaan er tegenwoordig ook fotograferende katten. De Amerikaanse kat Cooper heeft net een boek gepubliceerd, hij heeft een facebookpagina en een YouTubechannel. Wat fotografeert een kat?
Wat schildert een olifant? Schilderijen van olifanten zijn waarschijnlijk pas als zodanig acceptabel geworden na de uitvinding van de abstracte kunst. Een olifant kan alleen een abstract schilderij maken, geen figuratief. Een olifant schilderen is voor een olifant te moeilijk.
Een kat zou een olifant kunnen fotograferen. Het hanteren van een camera is steeds makkelijk geworden, nog makkelijker dan het maken van een abstract schilderij. Zelfs een kat kan foto´s maken, al si het niet zijn pootje dat de knop indrukt. Dat blijft iemand anders regelen. En die iemand anders kiest ook de foto’s uit die gepubliceerd worden.
Het maken van een goede foto blijft moeilijk, is misschien zelfs moeilijker geworden nu het maken van foto’s zo makkelijk is geworden. Een fotograaf hoeft ze niet eens meer zelf te nemen. En wie drukt nog zelf zijn foto’s af?
lees hier verder
Dutch Doc Award 2011 tentoonstelling continues!
De tentoonstelling van de genomineerden met o.a. winnaar Henk Wildschut en special nominees Willem Popelier en Raoul Kramer (foto) is nog te zien t/m zondag 19 juni in de Centraal Museum Studio en Catharijneconvent. Di - Zo van 11.00 - 17.00, entree gratis.
Het zit er op (bijna)
Foto Henk Wildschut
Wildschut wint Dutch Doc Award
Documentair fotograaf Henk Wildschut (44) heeft zaterdag 11 juni de Dutch Doc Award 2011 gekregen voor zijn projectShelter. Met grote volhardendheid heeft de fotograaf jarenlang de geïmproviseerde hutjes en tentjes van illegalen gefotografeerd door heel Europa. De prijs van 20 duizend euro is in Utrecht uitgereikt door Ronald Plasterk, oud-minister van Cultuur tijdens de Dutch Doc Days, een nieuw festival over documentaire fotografie.
In Shelter richt Wildschut zijn camera niet op de economische vluchtelingen zelf, maar op hun tijdelijke schuilplaatsen, de shelters. Vooral naar Calais, waar illegalen soms maandenlang bivakkeren in de hoop de oversteek naar Engeland te maken, keerde Wildschut vaak terug. Hij was verrast door de inventiviteit en soms zelfs esthetische kwaliteit van de zelfbouwhuisjes, die veelal in schril contrast staat met de wanhoop van de situatie waarin de vluchtelingen verkeren.
De jury koos Wildschut uit zes genomineerden als kandidaat voor de Dutch Doc Award, die geldt als belangrijkste prijs voor Nederlandse documentaire fotografie. Juryvoorzitter Plasterk roemde in zijn toespraak ‘de spanning die Wildschut in Shelter oproept tussen esthetiek en ethiek”.
De onderscheiding is vorig jaar voor het eerst uitgereikt en is een initiatief van het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst.
Van de genomineerden kregen twee projecten een eervolle vermelding. Lost Track van Raoul Kramer en __en Willem van Willem Popelier. Het eerste is een reis langs sporen van de oude Birmaspoorlijn die door dwangarbeiders onder Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog is aangelegd. __en Willem is een aangrijpend persoonlijk verslag van een jeugd waarbij een eeneiige tweeling gescheiden opgroeide.
De drie gehonoreerde projecten verraden de breedte van Nederlandse documentaire fotografie. Wildschut was gefascineerd dat de verborgen wereld van de illegale migranten in het rijke westen. Kramer werkte als nieuwsfotograaf in het Midden-Oosten, toen hij behoefte kreeg om het verhaal te fotograferen dat zijn opa, dwangarbeider bij de spoorlijn, hem als kind had verteld. Voor Popelier was het onontkoombaar dat hij zijn gelittekende familiebanden toonde, wat in het boek zichtbaar wordt doordat veel van de portretten zijn afgeplakt omdat een deel van de familie niet wilde meewerken.
(FOTO: vlnr: Plasterk, Wildschut, Jeroen Kramer (winnaar van vorig jaar) en presentator Frenk van der Linden - VANDOORN photography)
Highlights Dutch Doc Dag 1
Op de eerste dag van de Dutch Doc Days - een Utrechts weekeinde vol documentaire fotografie - een belangrijke discussie tussen twee grote mannen van de Amerikaanse fotografie: Mark Klett en Bill Ganzel, Masters of Revisit, 12 uur, tuin Centraal Museum Utrecht. Om 11 uur praat in het Catharijneconvent Tracy Metz met Henk Wildschut en Raoul Kramer. In Hartloopercomplex om 11 uur de film Born in the USSR en om 14 uur De Foto van Roel van Broekhoven met Roel van Broekhoven. In de aula van het Centraal Museum Hans Goedkoop om 11 uur met een selectie uit Andere Tijden. en Anne Makepeace met haar film Coming to light is om 14 uur in het Catharijneconvent. Klik HIER voor het complete programma.
Met open vizier kijken
Frank van der Stok schrijft als bijdrage aan de PhotoQ Discussie over documentaire fotografie een interview met filmer Jan Dietvorst, van wie tijdens de Dutch Doc Days films zijn te zien die hij maakte met Roy Villevoye. Dietvorst: ‘Er ligt voor de toeschouwer ook een (eigen) verantwoordelijkheid, zoniet zelfredzaamheid voor het oprapen om de losse eindjes aan elkaar te verbinden en er iets moois of betekenisvols uit te distilleren.’
Jan Dietvorst is samen met Roy Villevoye te gast op de Dutch Doc Days op zaterdag 11 juni op uitnodiging van het Tropenmuseum. De film 'War is over' van Dietvorst en Villevoye gaat Maandag 13 juni in premiere in het Louis Hartlooper complex. Entree gratis, maar wel van te voren reserveren.
Lees hier het hele interview: http://www.photoq.nl/articles/discussie/dutch-doc/2011/06/09/met-open-vizier-kijken/
Het gaat beginnen, de eerste editie van de Dutch Doc Days. Twee dagen alles in het teken van documentaire fotografie, in Utrecht. Met Mark Klett, Joachim Schmid, Teun Voeten en Bill Ganzel. 11 en 12 Juni. ENTREE GRATIS. Van 11 tot 18 uur. PROGRAMMA
Willem Popelier in Casa Luna
In het NRCV radioprogramma Casa Luna is in de nacht van woensdag 8 op donderdag 9 juni DDA-genomineerde Willem Popelier te gast. Een uur lang aandacht voor de fotograaf en zijn project __En Willem, een zoektocht naar een verscheurde jeugd. Popelier is de helft van een eeneiige tweeling die vanaf hun jeugd ruw uit elkaar zijn gehaald. Radio 1, vanaf middernacht. Hier een Youtubefilmpje: http://bit.ly/ifq2ly
Eerste ontmoeting van Ganzel en Klett op podium Dutch Doc Days
Twee grote vertegenwoordigers van de Amerikaanse documentaire fotografie, Mark Klett en Bill Ganzel, ontmoeten elkaar voor het eerst op de Dutch Doc Days, een weekeinde vol fotografie in het Museumkwartier Utrecht 11 en 12 juni. Het is een festival met tal van internationale gasten, debat, films, een boekenmarkt en de prijsuitreiking van de Dutch Doc Award, de belangrijkste documentaire fotografieprijs, door oud-minister Ronald Plasterk.
Het thema van de Days is re-photography. Ganzel en Klett zijn daar beiden vertegenwoordigers van. Bill Ganzel raakte gefascineerd door een iconische armoedefoto’s tijdens de Grote Depressie in de VS. Hij herbezocht de boerenfamilies van toen en fotografeerde hen opnieuw. Mark Klett doet iets vergelijkbaars, maar dan als landschapsfotograaf. De twee gaan met elkaar in debat in Utrecht.
Deze Amerikaanse gasten worden omringd door tal van Nederlandse grootheden op het gebied van de fotografie: Onder wie Teun Voeten, Henk Wildschut en Dana Lixenberg. Er zijn documentaires op dit festival te zien als De Foto van Roel van Broekhoven en de Nederlandse première van de Russische Born in the USSR, een variant op de beroemde Britse Seven Up-serie, waarin een generatie om de zeven jaar wordt gefilmd. Bovendien is er voor fotografen de mogelijk hun portfolio's te laten beoordelen.
ENTREE GRATIS, vanaf 11 tot 18 uur, Locaties: Centraal Museum, Catharijneconvent, Universiteitsmuseum en Hartloopercoomplex.
Volkskrant kiest Sochi
De recensent van de Volkskrant gokt erop dat Rob Hornstra en Arnold van Bruggen met The Sochi Project winnaar worden van de Dutch Doc Award 2011. In een twee pagina's groot stuk schrijft Merel Bem 27 mei dat ze dit het meest overtuigende documentaire vindt van de zes die zijn genomineerd en tentoongesteld in Utrecht. Nog te zien tot 19 juni, dus overtuig u zelf: in het Centraal Museum en Catharijneconvent.
Tentoonstelling open!
Op een van de drukste fotografiedagen van het jaar (ook Photostories Rotterdam, fotofestival Naarden) opende de tentoonstelling van zes genomineerden voor de Dutch Doc Award. De expositie is gemaakt door FOTODOK en vormgevers Kummer&Herrman, beide uit Utrecht. WassinkLundgren (Tokyo Tokyo), Willem Popelier (__en Willem), Raoul Kramer (Lost Track) en Florian Göttke (Toppled) hangen in Centraal Museum Studio Utrecht. Henk Wildschut (Shelter) en Rob Hornstra & Arnold van Bruggen (The Sochi Project) in het Catharijneconvent. Nog tot 19 juni te zien. 11 Juni weten we wie de prijs van 20 duizend wint.
'Slow' photography festival
Dutch Doc Days is a new, two-day festival in the Netherlands that focuses solely on documentary photography. It will include important American guests Mark Klett and Bill Ganzel, who will meet for the first time, as well as German collector/curator Joachim Schmid, American filmmaker/artist Zachary Formwalt, and Argentinian photographer Marcelo Brodsky with his project Buena Memori. The festival will present two days of debates, films lectures about documentary work, but above all, a lot of photography.
Documentary photography moves between the fields of art photography and news photography. This is a loose description, because a precise definition is lacking. Which sometimes makes things complicated, but there is no precise description that rightfully encompasses the very diverse group of documentary photographers that are active globally. Also because this photography discipline is constantly changing. Each year the Dutch Doc Foundation will select the best work, award a 20,000 Euro prize, and organize a festival with debates about new developments in photography.
Documentary photography is slow and precise, which is a big feat. Who still makes an effort to take a look around somewhere when the real news has left already? Robert Capa once said: ‘If your pictures aren’t good enough, you’re not close enough’. These days many photographers are dealing differently with this notion than before. Because documentary projects often start close by, as a result of a personal fascination by a photographer. That fascination is the source of the photographer’s entrepeneurial endeavors that make stories come to life.
The organization of Dutch Doc Award dedicates itself to shining the light on photography. Because stories need time. They offer a welcome couterpart to the many flighty images with which we are bombarded on a daily basis.
To Be Continued
This year the them of the festival is To Be Continued, an innuendo to the wellknown promise from the film and television world of a next episode. Documentary photographers understand that a project should not be a finalized, one-off affair. They choose a way of working where they constantly look at the same subject; they revisit an earlier documentary project, or they start a new project as a sequence or follow-up. This allows them to contrast the documentary truth from the past with the documentary truth from the present.
Bill Ganzel is such a photographer. He made the book Dust Bowl Descent (1984), a project in which he revisited the photography of the Farm Security Administration. As part of this he (re)photographed Florence Thompson with her three daughters. This nomadic, rural woman, whose worried expression became an icon of the Great Depression, was immortalized on a photograph by Dorothea Lange in 1936 as the quintessential Migrant Worker. Ganzel has made a living of ‘revisiting projects’ and in a conversation with his colleague Mark Klett will go into his project regarding the former magazine Look. This will be the first time that these two great American photographers will meet each other in person.
The Dutch Doc Days festival will take place in the Museumkwartier of Utrecht (the area surrounding the Centraal Museum in Utrecht). Work by six nominees for the Dutch Doc Award can be seen there as well from May 20 until June 19. On June 11, former Dutch Minister for Culture, Ronald Plasterk, will present the Dutch Doc Award.
Langzame Fotografie
Je hebt nieuwsfotografie en kunstfotografie en een heel groot gebied daartussen. Op dat terrein beweegt zich de documentaire fotografie. Ongeveer, want een precieze afbakening ontbreekt. Dat is soms lastig, maar er is geen omschrijving die volledig recht doet aan de zeer diverse groep documentair fotografen. De stichting Dutch Doc Photo selecteert jaarlijks het beste van de Nederlandse documentaire fotografie en koestert de veelvormigheid van het genre evenals de uiteenlopende ambities en opvattingen van zijn beoefenaars.
Er zijn wel een paar gedeelde eigenschappen aan te wijzen. Documentaire fotografie is langzaam en precies. Dat is een grote kwaliteit. Want wie neemt nog de tijd om echt nog ergens ter plekke te gaan kijken? Er is een uitspraak van Robert Capa: ‘If your pictures aren’t good enough, you’re not close enough’. Een citaat terug te vinden in Lost Track van Raoul Kramer, een van de genomineerden van dit jaar. Zeker. Een documentair project begint vaak dichtbij, bij de persoonlijke fascinatie van een fotograaf. Die persoonlijke fascinatie is de bron van het foto-ondernemerschap waardoor verhalen gerealiseerd kunnen worden. Soms duurt het jaren en vaak wordt er intens samengewerkt met ontwerpers, schrijvers en uitgevers om de juiste vorm voor de documentaire te vinden. Het kan een boek zijn, maar ook een website, video of een tentoonstelling. Deze samenwerkingsvormen geven de Nederlandse documentaire fotografie een internationaal vooraanstaande plek.
Geen onderwerp is te klein of te groot om aan te pakken. De collectie beeldmateriaal van neergehaalde standbeelden van Saddam Hussein, een minutieuze documentatie van illegale tentenkampen in Calais, een fotostamboom van een gespleten gezin, het besmette landschap van de Birmaspoorweg, vrolijke duoportretten uit Japan of de achterkant van een Olympische showcase in Sochi. In al deze gevallen slagen de makers erin de waan van de dag van zich af te schudden en een eigen kijkrichting te kiezen.
Dit jaar zijn 41 Nederlandse projecten geselecteerd door vooraanstaande personen uit de fotowereld voor de longlist van de Dutch Doc Award 2011. Hun keuze vertegenwoordigt de staat van de Nederlandse documentaire fotografie van nu. Een jury onder voorzitterschap van Ronald Plasterk heeft er een flinke kluif aan gehad om van dat weelderige aanbod een scherpe selectie van zes te maken. Het zijn stuk voor stuk fotoverhalen met een sterke narratieve kwaliteit. Het zijn verzamelingen beelden waar veel onderzoek in is gestopt. Waarbij fotografen keer op keer de locaties herbezochten en registreerden wat er was te zien.
De organisatie van de Dutch Doc Award stelt zich tot taak om de schijnwerpers te richten op de Nederlandse documentaire fotografie. Omdat het verhalen zijn die deze tijd nodig heeft. De Dutch Doc Award biedt een welkom tegenwicht aan alle haastige beelden waaronder wij dagelijks worden bedolven.
Vanaf dit jaar verrijken we de Dutch Doc Award met een festival voor professionals en liefhebbers van fotografie: de Dutch Doc Days. Dit tweedaags festival tijdens de Pinksterdagen geeft nog meer inzicht in de waarde van documentaire fotografie.
Aftellen is begonnen
Vrijdag 20 mei is de opening van de tentoonstelling van de genomineerden. We openen, in tegenstelling tot eerdere berichten, om 16:00 uur in de Centraal Museum Studio. Om 17:00 uur lopen we naar het Catharijneconvent waar om 17:30 Florian Göttke de lezing 'Toppled' zal geven.
Göttke, Popeliers, WassinkLundgren en Kramer zijn te zien van 16:00 tot 17:00 in het Centraal Museum Studio. Van Bruggen/Hornstra en Wildschut zijn vanaf 16:00 tot 19:00 uur te zien in het Catharijneconvent.
Foam breidt uit
Fotografiemuseum Foam in Amsterdam krijgt een tijdelijke dependance nabij het Museumplein Amsterdam. In een voormalig bankgebouw van Fortis in de Gabriël Metsustraat opent 12 mei Foam Pop In, schrijft de Volkskrant 9 mei op haar website.
Fotografiemuseum Foam in Amsterdam is een van de partners van Dutch Doc Days, 11 en 12 juni in Utrecht. Foam geeft een magazine uit en toont jaarlijks circa twintig tentoonstellingen op haar vaste locatie op de Keizersgracht. Op de Dutch Doc Days organiseren ze een debat met onder anderen Dana Lixenberg en Teun Voeten.
Nominaties bekend!
Florian Göttke, Rob Hornstra & Arnold van Bruggen, Raoul Kramer, Willem Popelier, WassinkLundgren en Henk Wildschut, dingen mee naar belangrijkste prijs voor documentaire fotografie.
Een internationale jury heeft zes fotografen geselecteerd voor de prestigieuze Nederlandse fotografieprijs, de Dutch Doc Award 2011. Zij komen in aanmerking voor de prijs van 20 duizend euro die 11 juni door oud-minister van Cultuur Ronald Plasterk wordt uitgereikt. Dat gebeurt tijdens een nieuw festival voor documentaire fotografie, de Dutch Doc Days, in Utrecht.
De zes genomineerden voor de Dutch Doc Award 2011 zijn:
Florian Göttke met ‘Toppled’
Rob Hornstra & Arnold van Bruggen ‘The Sochi Project’
Raoul Kramer met ‘Lost Track’
Willem Popelier met ‘____ en Willem’
WassinkLundgren met ‘Tokyo Tokyo’
Henk Wildschut met ‘Shelter’
De shortlist bevat volgens het juryoordeel het beste van de Nederlandse documentaire fotografie, werk dat in 2010 is gepubliceerd of afgerond. Er is een keuze gemaakt uit 41 projecten die zijn voorgedragen door deskundigen uit de fotowereld. De stichting Dutch Doc Photo, die de Award toekent, heeft hiertoe zestien curatoren, fotografen, fotoredacteuren en recensenten uitgenodigd een longlist samen te stellen. Vanaf 20 mei zijn de zes genomineerde projecten te zien op een tentoonstelling in het Utrechtse Museumkwartier.
Documentaire fotografie is een genre waarbij de fotograaf aan een persoonlijk project van langere adem werkt. Dit levert series foto’s op, meestal ver weg van het dagelijks krantennieuws. Vorig jaar, de eerste keer dat de Award werd uitreikt, won de ex-oorlogsfotograaf Jeroen Kramer met zijn serie Room 103. Het zijn foto’s die andere, veel meer alledaagse, taferelen laten zien van Beirut, een stad die al decennialang wordt verscheurd door conflicten.
Nominaties 2011
Willem Popelier legt met ___ en Willem een schrijnende familiegeschiedenis vast. Het is een fotografische vertelling van hem en zijn eeneiige tweelingbroer, die als baby van elkaar werden gescheiden. Henk Wildschut doet in Shelter uitvoerig onderzoek naar de ‘jungle’, een desolaat gebied nabij Calais, waar illegale immigranten in zelfgeknutselde tenten bivakkeren in de hoop naar Engeland over te steken.
Lost Track van Raoul Kramer is een fotodocumentaire over de Birma-Thailand spoorweg die de Japanse bezetter 65 jaar geleden door dwangarbeiders liet aanleggen en waarbij 99 duizend mensen stierven.
Thijs groot Wassink en Ruben Lundgren maakten met Tokyo Tokyo een serie tweeluiken die een speels commentaar vormt op wat traditioneel in de fotografie het ‘decisive moment’ wordt genoemd. Rob Hornstra en Arnold van Bruggen volgen al een aantal jaren de door strijd verdeelde Kaukasus. Ze laten de ‘achterkant’ zien van Sochi, de stad die in 2014 de Winterspelen huisvest. Florian Göttke is een kunstenaar die met Toppled onderzoek doet naar foto’s van de neergehaalde standbeelden van Saddam Hussein en zo een minutieus beeld geeft over Irak en van zijn inwoners.
De jury van de Dutch Doc Award 2011 bestaat naast voorzitter Ronald Plasterk uit: Theo Baart (NL) fotograaf, Raphael Dallaporta (F) fotograaf, William Ewing (Can) kunsthistoricus/fotocurator, Bianca Stigter (NL) recensent NRC/schrijver en Viviane Sassen (NL) fotograaf.
De toekenning van de Dutch Doc Award wordt georganiseerd door de stichting Dutch Doc Photo en mogelijk gemaakt met subsidie van het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst en de gemeente Utrecht. Tijdens het festival Dutch Doc Days – waarop de prijs aan een van de genomineerden wordt uitgereikt – werkt de stichting Dutch Doc samen met onder andere Holland Doc24, het Nederlands Fotomuseum, Foam, Tropenmuseum, het Museumkwartier en FotoDok.
Plasterk leidt fotojury
Oud-minister van Cultuur en kamerlid Ronald Plasterk zit de internationale jury voor die zich buigt over de inzendingen voor de Dutch Doc Award 2011. Er is een prijs van 20 duizend euro te winnen voor de beste documentaire fotografie. Vanaf eind mei worden de zes genomineerden voor de Award tentoongesteld in Utrecht.
41 werken zijn geselecteerd om door de jury te worden beoordeeld. De longlist is tot stand gekomen met hulp van zestien 'poortwachters', deskundigen van diverse pluimage uit de fotografiewereld. Zij hebben werk voorgedragen van projecten die in 2010 zijn afgerond en/of gepubliceerd.
De Dutch Doc Award is vorig jaar voor het eerst uitgereikt aan Jeroen Kramer met zijn serie Room 103. Het is de belangrijkste prijs voor documentaire fotografie, in het leven geroepen door het Fonds beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst.
De stichting Dutch Doc Photo beheert de Award en juryvoorzitter Plasterk reikt de prijs 11 juni in Utrecht uit. Plasterk stond zelf vorig jaar op de longlist van de Dutch Doc Award met een serie portretten die hij van iedere bezoeker maakte in zijn ministeriële werkkamer (foto Joost van den Broek).
Prijs voor de beste documentaire fotografie
Vorig jaar is de Dutch Doc Award, een prijs ter grootte van 20 duizend euro, voor het eerst uitgereikt. Winnaar was toen Jeroen Kramer, met zijn serie Room 103, een oud-oorlogsfotograaf die zijn verscheurde woonplaats Beirut op een andere manier ging bekijken.
De prijs komt er weer! Vorig weer lag de organisatie bij het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst (BKVB). De stichting Dutch Doc Photo heeft de organisatie van de prijs begin dit jaar overgenomen en ambieert, net als het Fonds, de Nederlandse documentaire fotografie breeduit in de schijnwerper te zetten.
In Nederland werken veel fotografen aan langlopende fotoprojecten, ver weg van het nieuws, veelal zeer geëngageerd en persoonlijk gedreven. Die krijgen een platform met de Award en, dit jaar voor het eerst, Dutch Doc Days, een driedaags fotografiefestival in Utrecht van 10 t/m 12 juni.
De genomineerden van de Dutch Doc Award zijn vanaf 20 mei te zien in het Museumkwartier Utrecht op meerdere locaties. In festival, op 11 juni, wordt de winnaard van de Award en de prijs van 20 duizend euro, bekend gemaakt.
Dutch Doc begint echt
Alles staat in de steigers. Vanaf eind mei is Utrecht in de greep van documentaire fotografie. Eerst met een tentoonstelling, vanaf 20 mei, op 11 en 12 juni zijn de Dutch Doc Days: in internationaal festival voor iedereen die van fotografie houdt.
William Ewing jurylid Dutch Doc Award 2011
William A. Ewing is an internationally respected specialist in photography, a writer, exhibition curator, professor, and museum director. After founding Optica Center for Contemporary Art in Montreal in 1972, he moved to New York in 1977 to take up the post as Director of Exhibitions at the International Center of Photography. In 1991 he moved to London as a freelance curator and author, and in 1996 was appointed Director of the Musée de l'Elysée in Lausanne, Switzerland, where he remains today. The Musée de l'Elysée is considered one of the world's foremost institutions specializing in photography.
Over the years Ewing's exhibitions have been shown at many world class locations internationally, including the Serpentine Gallery (UK), the Wellcome Institute (UK), The Centre Pompidou (France), the Museum of Modern Art (USA) and Montreal Museum of Fine Arts (Canada).
Ewing has published several books, including The Body, Love & Desire, Face: The New Photographic Portrait, and has contributed to numerous magazines and newspapers.
He lectures widely on the international circuit and for five years has taught the history of photography at the University of Geneva.
